Πρόκειται για ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα και του οποίου η πρώτη γραπτή περιγραφή ανέρχεται στους βυζαντινούς χρόνους.

   Στο Λουτρό γιορταζόταν την παραμονή της εορτής του Αϊ-Γιάννη του Κλήδονα, 23 Ιουνίου και ανήμερα στις 24 Ιουνίου που συμπίπτει με τη θερινή τροπή του ήλιου.

Το έθιμο έπαψαν να το λειτουργούν οι χωριανοί τα τελευταία 50 χρόνια, στην προσπάθεια που κάνει ο σύλλογος για την καταγραφή των εθίμων του χωριού στις 23 Ιουνίου γυναίκες του χωριού αναβίωσαν το έθιμο.  

   Σύμφωνα με την πληροφορίες και τα στοιχεία που συγκεντρώσαμε από τους συχωριανούς το έθιμο διαδραματιζόταν ως εξής: Οι χωριανοί το βράδυ επέστρεφαν από τα χωράφια και συναντιόταν έξω από το χωριό στην θέση που ονομάζεται «Γκουρτσουπούλα», απ’ όπου και θα ξεκινούσαν το έθιμο. Στο έθιμο πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν οι ανύπαντρες κοπέλες οι οποίες τις προηγούμενες μέρες μάζευαν από τα χωράφια λουλούδια που οι ντόπιοι τα ονομάζουν τ’ Αγίου-Γιάννη το βοτάνι σε ματσάκια, στα οποία  τύλιγαν γύρω γύρω με κλωστή η ράμα την οποία περνούσαν μέσα από κορόμηλα και άγρια μήλα κατασκευάζοντας έτσι μια αυτοσχέδια αλυσίδα, τα ματσάκια αυτά ονομαζόταν «κληδονάκια».Μερικά από τα κληδονάκια τα έβαζαν σε καρδάρια και αλλά τα κρατούσαν στα χέρια τους.

  Από την Γκουρτσουπούλα ξεκινούσαν για το χωριό και στην πορεία τραγουδούσαν τραγούδια όπως «τ’ Αϊ-Γιάννη το βοτάνι, Αγίου-Γιάννη μου σταυριβότανε, που πας Αϊ-Γιάννη μοναχέ» και αλλά.

Οι κοπέλες περνούσαν  από τρεις βρύσες και έραιναν τα ματσάκια του Αϊ-Γιάννη με νερό. Η ομάδα των κοριτσιών κατέληγε στην πλατεία του χωριού όπου εκεί χόρευαν εκτός από τα προαναφερόμενα και διάφορα αλλά τραγούδια.

Το έθιμο συνεχιζόταν και ανήμερα του Αϊ- Γιαννιού όπου οι κοπέλες κρατώντας τα καρδάρια και τα κληδονακια, μετά το τέλος της λειτουργίας γύριζαν στα εξωκλήσια (Αγ. Αθανασίου, Αγ. Παρασκευής, Αγ. Κυριακής) και τις πηγές (Μουτσιάλι, Αγ. Παρασκευή, Βάφτιση) που βρίσκονται γύρω από το χωριό τραγουδώντας καθοδόν τα ίδια τραγούδια. Το μπουλούκι επέστρεφε στην πλατεία όπου ακολουθούσε χορός και γλέντι με τραγούδια τα οποία τραγουδούσαν οι ίδιες

Αυτό το έθιμο ήταν μια αφορμή να δουν τα ανύπαντρα αγόρια και περισσότερο οι γονείς τους τις κοπέλες έτσι ώστε να τις επιλέξουν για γυναίκες τους και νύφες τους αντίστοιχα.(φωτογραφίες) 

Στην προσπάθεια μας για την καταγραφή των εθίμων ευχαριστούμε πολύ τον κ. Κώστα Χρυσάκη και τον τηλεοπτικό σταθμό Top Channel Κοζάνης για την βιντεοσκόπηση. Η συγκεκριμένη εκπομπή θα προβληθεί την Κυριακή 4 Ιουλίου και ώρα 22:00 από την συχνότητα του Top Channel Κοζάνης.